Entrevista a Sami Naïr sobre os procesos de caída de rexímenes dictatoriais e democratización nos países do norte de África e análise tras os últimos procesos electorais nestes países.
Sami Naïr é un politólogo, filósofo, sociólogo e catedrático francés, especialista en movementos migratorios e creador do concepto de codesenvolvemento. É Catedrático en Ciencias Políticas e Director do Centro Mediterráneo Andalusí (CMA) da Universidade Pablo de Olavide de Sevilla.
Rabat (Reuters) - Activistas da oposición marroquí están intensificando as súas chamadas a un boicot ás eleccións parlamentarias desta semana, dicindo que xerará un conxunto de corruptos dispostos a aplicar as reformas radicais que consideran que o país precisa.
Inspiradas pola “primavera árabe” tiveron lugar manifestacións en toda a rexión, os activistas levan realizando protestas durante meses. As eleccións do venres son vistas como unha proba do compromiso asumido polo gobernante de Marrocos, o rei Mohamed, para achegar ao seu reino á democracia e ceder algúns dos seus poderes aos funcionarios electos.
Pero o sector pro-boicot, liderado polo Movemento do 20 de febreiro, di que o voto só promete máis do mesmo.
“Estamos pedindo un boicot porque a Constitución non é democrática e permite que … a corte real domine o poder militar, o executivo, o relixioso e as autoridades xudiciais”, dixo Najib Chawki, un activista do Movemento 20 de febreiro.
“O Ministerio do Interior continúa a controlar estas eleccións, o cal acepta o retorno dalgúns políticos infames pola súa implicación en fraudes e corrupción como candidatos”, comentan.
O movemento de protestas o domingo [20 de novembro, cando se cumpriron nove meses do inicio das manifestacións] en varias cidades de Marrocos, reuniu preto de 10.000 persoas no norte, na cidade de Tánxer, e algo menos en Casablanca e Rabat.
O boicot é improbable que faga “descarrilar” as eleccións. O Movemento 20 de febreiro e os seus aliados representan só un segmento da poboación. Mentres tanto, a maioría da poboación de Marrocos 32 millóns mantense desinteresada da política e conforme co rei.
A loita principal polos votos é entre islámicos moderados, que son leais ao palacio, e unha coalición en torno a un partido fundado por un amigo do rei.
Carreira para comparecer nas urnas
O risco para o palacio é que unha baixa participación nas urnas vai espertar dúbidas sobre a súa pretensión de traballar nun proceso cara á democracia e pode animar aos seus opositores a que piden unha reforma máis radical.
A esperanza de palacio é que mellore a participación oficial das últimas eleccións parlamentarias en 2007, nas que foi do 37 por cento, a menor da historia marroquí.
O rei exhortou os cidadáns marroquís para ir ás urnas.
“Unha alta mobilización nacional é esencial para afrontar o reto de garantir o éxito das eleccións, para que sexan libres, xustas e competitivas”, dixo o monarca nun discurso a comezos deste mes.
As autoridades tamén tomaron medidas máis duras para intentar acabar co impacto da campaña de boicot.
Varios activistas, sobre todo a partir do Movemento do 20F, foron detidos e interrogados pola policía pola distribución de folletos que piden un boicot.
A lei marroquí non prohibir explicitamente que se pida o boicot, e non está claro o que leva a que estes activistas foran detidos.
A campaña de boicot organizada polo Movemento do 20 de febreiro foi organizada por Xustiza e Caridade, un grupo islámico que foi prohibido polo goberno.
“Cal é o propósito e para que serven estas eleccións? Son realmente un mecanismo para a devolución do poder?”, O grupo solicita nun comunicado. “Os contextos políticos, constitucionais e legais baleiran nas urnas de calquera esencia democrática,” engaden.
Dous pequenos partidos de esquerda, que entre eles suman un puñado de escanos nun parlamento de 325 asentos, tamén quedaron fóra das eleccións.
Fonte e máis información: Mamfakinch
Seis anos despois dos acontecementos acaecidos en Ceuta e Melilla, nos que resultaron mortas máis de 11 persoas que foron recoñecidas oficialmente como vítimas deste episodio da guerra que libra a UE contra cidadáns dos países pobres do mundo en xeral, e, especialmente, dos de África subsahariana.
A pesar de varias chamadas desesperadas lanzadas por algunhas organizacións non gobernamentais desde o deserto solicitando axuda para escapar desta traxedia, as autoridades marroquís abandonaron centos de emigrantes sen asistencia social e os empurrou ao desprazamento forzado dunha rexión para outra do territorio marroquí e tamén os deportou aos seus respectivos países. E mentres, España devolvía a Marrocos varios migrantes que conseguiran atravesar os valos de Ceuta e Melilla.
Ademais, a ditadura, a inxustiza, a inestabilidade política e social dos países do Terceiro Mundo provocada e apoiada polas grandes potencias do mundo motivou a finais de 2010, a “primavera árabe”, o que supuxo unha saída masiva dos habitantes de Túnez, de Libia e de países subsaharianos que viven nestes países para as illas “LAMPEDUSA” en Italia, onde houbo enormes violacións de dereitos e perdas de vida dos emigrantes do norte de África, en nome da loita contra a inmigración ilegal. O máis grave foron os asasinatos, a marxinación e a discriminación de emigrantes subsaharianos en Libia acusados de “apoiar o réxime de Gaddafi”.
Polo anterior o CONSELLO DE MIGRANTES SUBSAHARIANOS DE MARROCOS, CHABAKA, PATERAS POLA VIDA, AMDH, APDHA e MANIFESTO EURO-AFRICANO organizan catro días de mobilizacións polas vítimas desta “guerra inxusta” librada contra os migrantes nas portas de Europa. Serán o 29-30 outubro 2011, en LARACHE e 4-5 novembro 2O11 en RABAT. Este ano tamén coincide co 6 º aniversario do Consello de Emigrantes Subsaharianos de Marrocos creado en 2005 por vítimas e sobreviventes destes dolorosos acontecementos, baixo o lema: “Permitide que a xustiza sexa un feito para os migrantes”.
A continuación engadimos o que está a supoñer estos encontros:
RESUMO DA CONFERENCIA EN LARACHE, 29 de outubro de 2011: Organizacións marroquís e españolas reuníronse en Larache para unha gran encontro. Membros do Consello de Migrantes Subsaharianos de Marrocos, de Chabaka, de Pateras pola vida, de AMDH, de APDHA e do Manifesto Euro-Africano viñeron para a reunión.
Máis de 100 persoas estaban alí para falar da “caravana da solidariedade” e dos dereitos humanos. Seis anos despois dos acontecementos de Ceuta e Melilla estas organizacións salientan a importancia destes eventos. Non podemos esquecer a memoria dos mortos e das outras 14 vítimas de 2005. Non deixemos de pedir xustiza, os gobernos de Marrocos e España son responsables da masacre ocorrida preto da fronteira.
Asociacións marroquí, españolas, francesas e africanas teñen o mesmo obxectivo: queren mellorar a situación da África subsahariana. Nos últimos anos a situación dos refuxiados non cambiou, pero o presidente do Consello dos Migrantes Subsaharianos de Marrocos, subliñou a importancia do cambio no canto de que sexa posible. De aí a importancia desta caravana que loita polos dereitos humanos, contra a corrupción, a discriminación, a represión e o incumprimento.
O efecto da política europea é a inmigración ilegal. Os refuxiados deben cambiar a forma de ir a Europa. Nos últimos anos a maioría dos refuxiados chegaron a Europa a través da Italia, Grecia e Turquía.
O movemento do 20 de febreiro é unha forza hoxe. Por iso, queremos conectar este movemento coa loita polos dereitos dos refuxiados. Ambos os dous movementos queren mellorar a situación dos dereitos humanos para todas as persoas e cambiar a política. As organizacións xa están moi felices con que haxa moitos manifestantes. As organizacións queren fortalecer o traballo de ambos os dous lados: o diálogo cos gobernos e as manifestacións na rúa. A loita polos dereitos dos movementos subsaharianos e os movementos da primavera árabe son complementarios. Esta loita dá esperanza para o futuro. Pero debemos traballar todos xuntos. Tras a reunión, os participantes foron para a Praza de España para manifestarse.
30 de outubro de 2011: A CARAVANA DA SOLIDARIEDADE A CEUTA co lema “Permitide que a xustiza sexa un feito para os migrantes”.
Durante as dúas semanas que estivemos en Tánxer con motivo da viaxe con Xanela puidemos participar en dúas das manifestacións (modahara) organizadas polo movemento 20 de febreiro que tiveron lugar o 26 e o 30 de xuño de 2011. Estas manifestacións mantense todos os domingos (no mes de Ramadán pasaron aos sábados) desde esa a data de inicio, o 20 de febreiro, e continuarán ata que as súas reivindicacións sexan escoitadas e tidas en conta (seguen aínda que a presión das autoridades é moi forte -desde febreiro houbo mortes, fortes retencións, violacións dos dereitos humanos e numerosas detencións. como se pode ver nesta do mes de setembro).
Engadimos o enlace dunha na que estivemos (estas marchas reivindicativas duran unhas catro horas e percorren toda a cidade, neste vídeo pode verse o seu paso polo barrio onde estabamos) e na que tamén se incidía, en particular, no boicot contra o malchamado “referéndum” para ratificar os supostos “cambios” da Constitución promovidos polo rei.A continuación incluímos a Carta aberta aos participantes na Cosp4:
“Fiel á súa tradición de organizar eventos nun luxoso marco, Marrocos acolle a cuarta sesión da Conferencia da Convención 154 da Organización das Nacións Unidas contra a Corrupción (UNCAC ) en Marrakech 24-28 de outubro. Ansioso por gañar respectabilidade internacional, o goberno marroquí non dúbida en difundir a conferencia con folletos brillantes e discursos floridos dicindo que el leva a loita contra a corrupción en serio. Nada é menos certo.
A corrupción afecta a todos os sectores da vida en Marrocos, en todos os niveis de goberno. Se vostede desexa renovar o seu DNI, solicitar un certificado de nacemento, abrir unha tenda, viaxar pola estrada, dar a luz en hospitais públicos, mercar terra ou se ve envolto nun proceso xudicial, será moi difícil non ser obrigado a dar un “suborno” a un funcionario público, sexa un enfermeiro, un policía, un xuíz ou carceleiro - e iso só para conseguir o que a lei lle dá dereito. Mentres que algúns funcionarios e políticos son xulgados e expulsados do servizo público ou da escea política polas súas prácticas corruptas, de feito, a responsabilidade alónxase canto máis próximos ao poder estén.
O máis importante, é que, mentres que a corrupción non é nada novo en Marrocos, as autoridades marroquís confunden a comunicación pública da corrupción coa loita contra este flaxelo. A nova axencia, a Axencia Central de Prevención da Corrupción (ICPC ) foi creada, e outros textos legais, mais sen efecto, xa que o Marrocos caeu no índice de Transparencia Internacional sobre a percepción da corrupción - a súa puntuación foi de 4,1 en 1999 e caeu a 3,4 en 2010.
A corrupción converteuse nun dos principais problemas que alimentan a protesta política en Marrocos, en particular as manifestacións públicas iniciadas polo movemento de 20 de febreiro realizadas este ano en todo o país. As protestas dirixidas non só á corrupción de todos os días, senón tamén ao fraude, á corrupción e aos conflitos de interese que inclúen altos funcionarios e políticos. Estes casos de corrupción e de malversación son raramente castigados en Marrocos, ou só cando se considera politicamente cómodo facelo - é o caso contra Abdelmoughit Slimani e Laafora Abdelaziz, inculpados e condenados despois de que o seu patrocinador, o ex ministro do Interior e home forte do réxime Driss Basora, caera en desgraza. Khalid Oudghiri é outro caso deste tipo - o banqueiro foi condenado por aceptar subornos-, pero só despois de pelexar coa xestión do holding real -o dono do seu banco-, mentres que a persoa que confesou suborno nin sequera foi xulgado.
O conflito de interese é unha cuestión de integridade particularmente visible en Marrocos - o problema é visible na parte superior da pirámide, a familia real controla , a través da súa familia o holding SNI, formado por moitas grandes industrias, algunhas son fortemente subsidiados (azucre e aceite de cociña) ou fortemente regulamentados (seguros, banca, telecomunicacións). Outro exemplo similar ao anterior, non é de sorprender que o secretario particular do rei Mohammed VI, Mounir Majidi, tamén controla FC Con, unha empresa de venda de espazo publicitario para os paneis publicitarios públicos polos que paga pouco aluguer ou case ningún, grazas aos concelleiros locais que saben con quen están lidando.
Non é de estrañar que o ministro de Xuventude e Deportes Moncef Belkhayat estivo implicado en contratacións públicas dubidosas adxudicadas a xente cercana, como foi revelado por xente á web próxima ao movemento do 20 de febreiro mamfakinch.com, ou que a costoso factura do seu coche oficial, un Audi A8, demostrouse que é ben por enriba do prezo de mercado. A pesar da intensa e detallada cobertura destes casos na prensa e medios de comunicación, ningunha investigación oficial foi iniciada ata o momento.
O aspecto máis preocupante da corrupción en Marrocos é a falta de transparencia. Non hai protección dos que denuncian, máis ben ao contrario. O denunciante máis famoso de Marrocos, o ex-capitán Mustapha Adib , acabou por ser prendido e expulsado do exército tras revelar a corrupción e desvío de fondos nunha base militar, e agora vive no exilio en Francia. A publicación mensual Economie&Business foi multada con preto de € 550.000 no 2009 por un artigo no que alegaba que a empresa real, Primarios, sobrefacturado ao famoso palacio de luxo La Mamounia en Marrakech, de propiedade pública. Aínda que a Constitución de 2011 contén disposicións sobre a transparencia e a loita contra a corrupción, non hai aínda ningún dereito garantido ao libre acceso aos documentos e contas públicas.
O organizador da conferencia, esta semana, a Oficina das Nacións Unidas contra as Drogas e o Crime ( ONUDD), pode reflectir esa falta de transparencia. Na elaboración do seu informe presentado na revisión periódica esixido pola Convención, o goberno marroquí non consultou á sociedade civil, nin aos especialistas da ONU para visitar Marrocos en 2011 - o que é aínda máis chocante é que Transparency Maroc é unha ONG moi activa e ben establecida, que tamén apoia as protestas do 20 de febreiro. A reticencia das autoridades marroquís a respectar o principio de transparencia - e de Transparency Maroc- queda claro cando xa prohibiu catro veces a realización dunha cerimonia de asignación do activista anti-corrupción e ex prisioneiro Chakib Al Khayari en decembro de 2010 e xaneiro de 2011, que viría a ser recompensado pola terrible prezo social e persoal que tivo que pagar cando espuxo a complicidade da policía, do poder xudicial e doutras autoridades no tráfico de drogas que golpea ao norte de Marrocos.
Nós, os activistas do movemento do 20 de febreiro e outros cidadáns marroquís que loitamos contra a corrupción polo tanto demandamos o seguinte aos participantes na cuarta sesión da Conferencia dos Estados Partes UNFCCC:
A todos os participantes:
non se deixes seducir polo ambiente luxoso da conferencia - as autoridades marroquís teñen máis éxito na preparación de conferencias de alto nivel internacional que na loita contra a corrupción;
Á UNOCD:
Consulte sistematicamante ás organizacións da sociedade civil marroquí en todas as etapas da revisión periódica da aplicación da UNCAC polo goberno marroquí; e durante as visitas a Marrocos, prepare ferramentas capaces de ir alén das declaracións oficiais e dos textos xurídicos da avaliación dos esforzos do goberno marroquí na loita contra a corrupción;
Aos Estados Membros da UNFCCC:
exerzan presión sobre as autoridades marroquís que as obrigen a tomar medidas eficaces contra a corrupción, incluíndo a transparencia e responsabilidade; divulguen publicamente toda a información que os vosos gobernos poidan ter sobre a práctica de corrupción en Marrocos, en materia de comercio, de investimento estranxeiro e de axuda ao desenvolvemento ou en calquera outro sector; sometan ao goberno marroquí a un exame minucioso durante o mecanismo de revisión periódica;
Para as organizacións da sociedade civil que participan na Conferencia:
tendan a man ás organizacións da sociedade civil marroquí activas na loita contra a corrupción; fagan por coñecer os esforzos feitos polas organizacións da sociedade civil marroquí na loita contra a corrupción, así como as lagoas do goberno marroquí na loita anti-corrupción;
Asinantes:
Para asinar esta petición, por favor visite o seguinte enderezo web: http://bit.ly/qiB6gk “
Fonte: Mamfakinch
Outros artigos de interese:
Unha nova semana chea de acciòn: o tempo vaise demasiado ràpido e pouco a pouco vai saìndo adiante o que nos propuxemos, en ocasiòns con moi boas sorpresas.
Puidemos visitar outras tres organizaciòns: Amna, Al Mouatina, Al Karama.
As clases de espanhol continuaron durante toda a semana. Temos a sorte de contar cunhas alumnas que dìa a dìa nos fan lembrar todo o que podemos e debemos aprender delas.
O pasado domingo disfrutamos coas rapazas dunha xornada de praia: banho, fùtbol, carreiras e comida compartida amenizada por darbuka e cantos.
O martes despedìmonos de Judit xogando ao twister.
O noso ùltimo dìa ìa ser onte, pero nos propuxeron quedar un dìa màis e non fomos quen de dicir que non, porque nos dà moita màgoa marchar…
Por certo, o clima é estupendo, é como unha sauna permanente e fantàstico para a pel!
Tras unha semana por estas terras estas son as nosas impresiòns:
Fomos moi ben recibidas; en cinco minutos xa nos consideraron como da casa!
Ao dìa seguinte da nosa chegada foi a primeira saìda coas mulleres, a Xaouen. O lugar è moi fermoso e a experiencia de convivencia moi enriquecedora. Entre as mulleres existe certa uniòn e apoio entre elas totalmente natural e sincero. Por suposto, as tres horas de bus foron amenizadas con mùsica, palmas e bailes.
O luns empezaron as clases de espanhol en Attawassoul cunha presentaciòn de quen somos e de Galicia. As mulleres da asociaciòn (obreiras, como se denominan elas) tenhen unha curiosidade incansable, queren saber de nòs e da vida das mulleres en Espanha. Como alumnas son fantàsticas: moi motivadas e implicadas. Como `profesoras` sentìmonos moi satisfeitas.
Durante a semana fixemos varias visitas a diferentes asociaciòns: 100 x 100 Maman e Darna. A pròxima semana continuaremos con outras coas que xa fixemos contactos. O ritmo marroquì è frenètico: fan falta 4 dìas para localizar, contactar e preparar unha visita!
Benet Román
10′ / 2009 / Documental
Guión: Benet Román
Música: Frank Rudow
Produción: María del Puy ALvarado-Penélope Cristóbal
Nesta curtametraxe documental diferentes mulleres marroquís falan en primeira persoa sobre a súa situación. Nesta obra aparecen desde mulleres analfabetas do campo a directoras de cine relatando as súas vidas, problemas e logros. En Nisá, estas mulleres analizan a súa relación co islam, o goberno marroquí, as súas familias e as súas vidas cotiás dando un interesante retrato da muller marroquí actual.
Zoulikha é escritora e profesora. Activista desde a súa xuventude, a súa vida estivo marcada polo cárcere. Zoulikha escribe para exorcizar pantasmas e para mostrar a contribución das mulleres á loita política de Marrocos.
moi boas!!
xa estou por aqui totalmente afeita…acabo de pasalo umbral da primeira semana e xa non me quero marchar!!
a viaxe a comecei con algo de nervios pola situacion que me esperaba en Marrocos, polo 20F e demais revoltas, ao fin a situacion esta moi calmada, non habia de nada de que preocuparse. o recivimento foi estupendo; pasei o domingo con Boubker e a sua familia e pola noite coñecin a miña familia, bueno mellor dito a unha parte dela, que pouco q pouco con conversas voume enterando de que son 8 rapazas e 4 rapaces, cos seus fillos e mqridos e mulleres, etc. son super atentos e non me deixan nin un minuto soa, mais lindos!!
o luns xa comecei as clases de español… o primeiro dia un pouco de presentacions e o resto da semana os pouquiños, aqui as cousas van sen presa.
Tamen fomos a comer coas obreiras o venres, o dia do cous-cous, este dia descansan 2 horas para comer, cousa que o resto da semana son 30min, asi aproveitamos e estive,os todas xuntas.
Polo de agora, que tampouco teño moito tempo, so dicir que Marta e Elena o ides a pasar xenial, nada mais chegar xa temos unha saida coas mulleres, idevos preparando que Chefchaouen é precioso, eu estiven o sàbado ali e vaivos encantar
disculpade polo retraso
apertiñas para todas e todos
