Cristina Porras é unha militante do movemento do comercio xusto que actualmente colabora como voluntaria nas organizacións SETEM e IDEAS. A finais do pasado mes de marzo, tras gañar un concurso convocado por esta última entidade, enmarcado no proxecto FRAME sobre comercio xusto e turismo responsable na área mediterránea, Porras tivo a oportunidade de viaxar a Marrocos xunto a outras 20 persoas. Alí puideron coñecer de preto o día a día de varias cooperativas locais de comercio xusto, así como as tradicións e costumes das súas xentes.

Porras reflectiu esta experiencia da súa viaxe a Marrocos no blog Verdaderamente Justo. Tamén quixo compartila cos lectores de Noticias Positivas na seguinte entrevista.

Noticias Positivas: Vostede xa leva varios anos militando no movemento do comercio xusto en España. Agora puido viaxar a Marrocos e coñecer de preto a realidade dos produtores do Sur. Cambia a percepción sobre este movemento cando se coñece o seu outra vertente?

Cristina Porras: Cando es unha persoa que está moi ligada ao comercio xusto, pero desde a perspectiva do Norte, chegar a coñecer esta realidade en persoa é un soño. É poder vivir quen e como son as persoas que están a formar parte do movemento do comercio xusto desde o Sur. Sinto que podo dicir que sempre crin no comercio xusto, pero ademais vivino desde a orixe, desde as persoas que o impulsan.

A imaxe que máis me levo é a do cooperativismo. Nas zonas que visitei, traballar solidariamente polo ben de toda a comunidade forma parte do día a día de moitas persoas, que o entenden como a mellor idea de compartir e de vivir.

Deste xeito, ves como a idea de procomún, un concepto que se está movendo moito na rede e que fai referencia a esta forma de traballar polo ben de todos, esquecendo o individualismo, é vivida por estas persoas, a pesar de que non coñecen o termo. En resumo, o mellor regalo que me fixo esta viaxe foi sentir que de verdade o cambio é posible.

Seguir lendo a entrevista.

Dentro do proxecto europeo FRAME (Fair Trade and Responsible Toursim in the Mediterranean Area) acábase de editar o documental FAIR TALES (Contos de Comercio Xusto).

Trátase dun orixinal documental que nos leva de viaxe da man dunha cantante marroquí, residente en Barcelona. Con Khaoula coñeceremos varios proxectos sustentables en Marrocos, Exipto e Palestina. Podes ler a sinopse do documental e velo aquí.

Verémonos en Palas de Rei, na aldea de ecoagroturismo Arqueixal.

Contaremos nesta xornada de convivencia coa presenza de Jordi Calvo Rufanges, membro do Centro Delás de Estudos pola Paz de Justícia i Pau.

Unha das últimas accións do Centro Delás de Estudos pola Paz de Justícia i Pau dentro da Campaña “BBVA sin armas”, é a participación na Xunta Xeral de Accionistas do BBVA na que fai unha denuncia que pon de manifesto que dito banco é o que máis recursos adicou ao negocio das armas no último ano.

Na web de Amarante atoparás máis información sobre esta campaña.

Estes son os videos onde podes ver a intervención de Jordi Calvo na xunta de accionistas do BBVA e a resposta de Francisco González, presidente do BBVA, á súa intervención.

ABDALLAH MOUSEDDAD Activista na Asociación Marroquí de Dereitos Humanos. / Foto: Gladys Martinez.

DIAGONAL: Máis dun ano despois, en que situación se atopa o Movemento 20 de Febreiro?

ABDALLAH MOUSEDDAD: Despois dun ano, nada cambiou. Só houbo pequenos logros en relación cos dereitos humanos, como a liberación de certos militantes que estaban encarcerados.

As reivindicacións do 20F son as mesmas: unha Constitución realmente democrática, nacida dunha Asemblea Constituínte elixida o pobo, pois a nova mantivo a súa natureza autoritaria e o rei monopoliza varios poderes. A segunda reivindicación é derrocar o Goberno, e este obxectivo séguese mantendo mesmo tras o nomeamento do novo Executivo.

D.: Tras a aprobación dunha “nova” Constitución e tras as eleccións de novembro, non se produciu un enfraquecemento do movemento?

A. M.: Tras as eleccións retirouse do movemento [o partido islamita non legalizado] Xustiza e Caridade, que oficialmente boicoteaba as eleccións pero secretamente apoiaba ao Partido Xustiza e Desenvolvemento [vencedor dos comicios] como partido islamita. A pesar da súa retirada, o Movemento 20F continuou, resiste e busca consolidarse en todas as capas sociais afectadas pola situación da carestía da vida, o traballo, etc. A maioría das cidades saen cada semana á rúa.

Tamén houbo cambios no movemento tras o referendo do 1 de xullo sobre a Constitución. Varios compoñentes políticos e sindicais pronunciáronse a favor da Constitución e non forman parte xa do 20F. Antes participaban nel, pero sen unha postura clara. As forzas que lanzaron unha iniciativa para consolidar este movemento eran esencialmente da esquerda non gobernamental e das asociacións de dereitos humanos e tamén Xustiza e Caridade, que impulsaron o Consello

D.: Nas últimas semanas están tendo lugar mobilizacións en diversos lugares, e nalgúns, como Taza, derivaron en enfrontamentos. Cales son as reivindicacións?

A.M.: En paralelo co 20F, en varios lugares de Marrocos hai movementos que reivindican a sanidade, infraestruturas ou o dereito á vivenda. Ás veces as autoridades negocian e tentan acalar á xente con promesas, pero ás veces evoluciona cara a confrontacións coas forzas de seguridade, e prodúcense arrestos e violacións de dereitos.

As reivindicacións son sempre de orde social e económica, mentres que o 20F tamén ten reivindicacións políticas. Cada semana estala un movemento nunha rexión ou outra. Por exemplo, na atmosfera do aniversario do 20F, convocouse unha marcha en Casablanca para reclamar o dereito á vivenda, porque o Estado fai promesas que quedan niso. Hai tamén loitas continuas dos diplomados parados fronte ao Ministerio de Educación, onde algunhas persoas inmoláronse, e manifestantes tamén ocuparon a sede da Presidencia do Goberno, onde se detivo e golpeou a 70 persoas.

D.: En novembro houbo eleccións e delas naceu un novo Goberno. Cal é a súa actitude ante o movemento?

A.M.: O primeiro ministro presentou o programa de acción gobernamental a todos os niveis. Desde a AMDH fixemos 30 observacións a este programa, a nivel de dereitos políticos, sociais, económicos e culturais, e non responde as aspiracións esenciais do pobo marroquí. É máis, dá pasos cara atrás; por exemplo, está enmarcado baixo principios da identidade marroquí, o islam, o sagrado, e isto é unha regresión. Antes logramos éxitos na universalidade dos dereitos, e este programa reflicte a atadura ás especificidades, o que leva a un ataque contra dereitos fundamentais como a igualdade.

D.: Cal é o nivel de represión contra o movemento e os activistas?

A. M.: A represión está sempre presente. Depende da correlación de forzas. En xeral, as accións ocorren sen incidentes, pero día a día reprímese aos movementos sociais, hai arrestos, xuízos e todo tipo de intimidacións para provocar medo aos cidadáns, para que a xente non participe nas manifestacións e no movemento, pero non conseguiron nada. E no cárcere hai estudantes, presos políticos, salafistas, saharauís e presos comúns que están en folga de fame para reclamar os seus dereitos. A única solución é lograr as aspiracións do pobo marroquí, e penso que o Movemento 20F vai continuar, evolucionar e resistir.

Aproveitando a celebración do aniversario do movemento prodemocracia marroquí 20 de febreiro, Nadir Bouhmouch preséntanos esta película-documental que podes ver aquí en varios idiomas (incluído o castelán).

Podes obter máis información en francés, inglés e outras linguas.

1ª XORNADA. I XORNADA FORMATIVA. SANTIAGO DE COMPOSTELA.

MOTIVACIÓNS PERSOAIS

Mediante dinámicas grupais de participación activa promóvese a reflexión e o debate sobre cales son aquelas motivacións que levan as persoas a participar dun programa de Educación para o Desenvolvemento como é o Xanela Aberta ao Sur.

COHESIÓN GRUPAL

O traballo en grupo mediante dinámicas favorecerá un coñecemento mutuo e ten a finalidade de crear un clima distendido e de confianza durante o desenvolvemento de toda a fase formativa.

PRESENTACIÓN DE AMARANTE E DO XANELA ABERTA AO SUR

As persoas participantes achegaránse ao traballo de Amarante e aos eixes que fan xirar a organización.

A presentación do programa Xanela Aberta ao Sur achéganos ao concepto de “Educación para o Desenvolvemento”, e a palabras como educación, formación, sensibilización, investigación, participación…

2ª XORNADA. II XORNADA FORMATIVA. FIN DE SEMANA DE CONVIVENCIA. RIANXO.

RELACIÓNS DE PODER NORTE – SUR. PARTICIPACIÓN PARA A TRANSFORMACIÓN.

Nesta xornada trabállanse dinámicas grupais participativas que informan e invitan a reflexionar sobre o modelo de globalización e as relacións de poder Norte – Sur, as causas da pobreza e as estruturas que a perpetúan.

Todo isto enmarcado nun espacio de formación que pretende percorrer tres camiños: o da información, o da comprensión e o da acción.

TRABALLO EN GRUPO.

O traballo en grupo é fundamental para a cohesión do mesmo. Promoveranse actividades de autoxestiópn grupal de indagación – investigación sobre temas como a producción textil no Sur, Soberanía alimentaria, Comercio Xusto ou finanzas éticas.

ACHEGAMENTO AS PARCEIRAS E FORMACIÓN DE GRUPOS DE VIAXE.

Un primeiro achegamento ao traballo das organizacións coas que Amarante colabora: eixes de traballo, obxectivos, poboación coa que desenvolve o seu labor, fortalezas, etc.

As persoas interesadas en viaxar, formarán os grupos de viaxe por países.

3ª XORNADA. I XORNADA ESPECÍFICA. SANTIAGO DE COMPOSTELA.

PALESTRA: “QUEN DEBE A QUEN?”.

Nesta xornada específica unha palestra sobre a débeda externa como débeda ilexítima e xeradora de impactos destrutivos sobre vidas, economías e medio ambiente nos países do Sur e do Norte. Contaremos coa presenza dunha representante da campaña “Quen debe a Quen?“

Tamén trataremos de reflexionar sobre as seguintes cuestións desde unha perspectiva crítica: Cooperación Internacional? Para que? Para quen?

COHESIÓN GRUPAL: GRUPOS QUE VISITARÁN AS PARCEIRAS.

Trabállanse dinámicas de reflexión, coñecemento e participación activa que nos axudan a coñecer as nosas fortalezas e debilidades como individuos que conforman un grupo. Axudaranos de cara á nosa estadía como grupo na organización acolledora do Sur.

ORGANIZACIÓN DA VIAXE.

E o momento de falar sobre aspectos concretos relacionados coa viaxe. Os grupos organízanse se xeito autoxestionado planificando a xestión das datas, billetes e outras cuestións específicas da viaxe.*

4ª XORNADA. II XORNADA ESPECÍFICA. SANTIAGO DE COMPOSTELA.

AS PARCEIRAS.

Unha maior aproximación ás parceiras. O contexto social, político e económicodo país no que desenvolven o seu labor é importante para comprender os eixes sobre os que xiran as organizacións acolledoras.

UN PROGRAMA DE EDUCACIÓN PARA O DESENVOLVEMENTO; NON UNHA VIAXE “TURÍSTICA”.

Promóvese a reflexión e a sensibilización sobre o noso comportamento e actitude durante a nosa visita ás organizacións de acollida no Sur. O Código de Imaxes é unha boa ferramenta.

A través desta actividade preténdese que reflexionemosr sobre algo tan común nas nosas viaxes como son as fotografías. Preguntas como as seguintes poderán ser debatidas: As imaxes que, en xeral, se transmiten do Sur, fomentan a dignidade das persoas? Fomentan a caridade ou invitan á reflexión?

*Tanto na 3ª como na 4ª xornada programaranse actividades paralelas para aquelas persoas que decidan non viaxar. Poderemos reflexionar e debatir sobre diferentes cuestións a través de video forums, debates, etc.

FASE DE COÑECEMENTO DA REALIDADE.

As persoas que decidan viaxar ao Sur, coñecerán de primeira man o traballo das parceiras coas que Amarante ten relación. O MST en Brasil, Atawassoul en Marrocos e MCCH en Ecuador.

FASE DE AVALIACIÓN.

SETEMBRO. SANTIAGO DE COMPOSTELA.

Nesta xornada de avaliación trataremos de facer unha reflexión conxunta da experiencia vivida: a estancia, a formación, o grupo, as parceiras, etc. Tamén unha avaliación sobre nós mesmas, a nosa percepción da viaxe, como nos atopamos, dificultades, fortalezas…

FASE DE DIFUSIÓN E SENSIBILIZACIÓN.

O compromiso que as persoas participantes no Xanela Aberta ao Sur adquiren con Amarante é o de, o seu regreso, difundir mediante actividades de sensibilización, a súa experiencia para promover no Norte un mellor coñecemento das realidades do Sur.

]]> http://amarantesetem.org/xanela/?feed=rss2&p=445 http://amarantesetem.org/xanela/?p=441 http://amarantesetem.org/xanela/?p=441#comments Wed, 15 Feb 2012 00:31:11 +0000 educacion http://amarantesetem.org/xanela/?p=441

O pasado martes 24 de xaneiro de 2012 SETEM presentou o documental ‘Perder el hilo’ sobre a produción de roupa de traballo en Marrocos. A reportaxe explica as dificultades de trazar a orixe da roupa dos policías, bombeiros, xardineiros, etc. das administracións públicas europeas e as condicións laborais das persoas que a confeccionan. Realizado pola asociación Fora de Quadre para SETEM Catalunya.

Para poder visualizar o documental pincha aquí.

“[...] Latifa Tadlaoui, presidenta de Attawassoul, a única asociación de obreiras en Marrocos, traballou durante máis de 15 anos en varios destes talleres. Tadlaoui denuncia a explotación das obreiras do téxtil na súa cidade: os baixos salarios –cobran uns 0,94 céntimos de euro a hora–, sen dereito á seguridade social e tendo que soportar xornadas laborais de 12 horas diarias. Outra das reivindicacións é que as horas extras son cobradas como ordinarias. As máis xóvenes –duns 16 anos de idade– traballan as mesmas horas, sen contrato e por menos da metade do salario mínimo garantido, é dicir, gañan uns 36 céntimos de euro a hora.  Na súa fábrica tentaron organizar un sindicato en dúas ocasións, pero os patróns conseguiron infundir o medo entre as obreiras para que plantaran cara ás sindicalistas.” Seguir lendo o artigo.

Durante o mes de febreiro e Marzo as persoas que participaron no Xanela durante o ano 2011 realizarán charlas informativas para difundir a súa experiencia. As datas:

Þ A Coruña: 7 de marzo. Galería Sargadelos (Rúa Real, 56). 19:00 horas.

Þ Pontevedra: 1 de marzo. Facultade de Ciencias da Educación e o Deporte de Pontevedra. 12:00 horas.

Þ Compostela: 2 de marzo. Local de Amarante. (R/ San Pedro, 67) 20:30 horas

Þ Ourense. 13 de marzo. 20:00 horas O Moucho /14 de marzo. 20:00 horas. Casa da Xuventude.

Þ Ribadeo: 3 de marzo. 20:00 horas. Casa das letras.

E recordade, as datas das xornadas de formación son: 24 de marzo, 14 e 15 de abril, 12 de maio, 26 de maio e a avaliación o 15 de setembro.

]]> http://amarantesetem.org/xanela/?feed=rss2&p=429 http://amarantesetem.org/xanela/?p=426 http://amarantesetem.org/xanela/?p=426#comments Tue, 13 Dec 2011 13:05:39 +0000 educacion http://amarantesetem.org/xanela/?p=426

Entrevista a Sami Naïr sobre os procesos de caída de rexímenes dictatoriais e democratización nos países do norte de África e análise tras os últimos procesos electorais nestes países.
Sami Naïr é un politólogo, filósofo, sociólogo e catedrático francés, especialista en movementos migratorios e creador do concepto de codesenvolvemento. É Catedrático en Ciencias Políticas e Director do Centro Mediterráneo Andalusí (CMA) da Universidade Pablo de Olavide de Sevilla.

Rabat (Reuters) - Activistas da oposición marroquí están intensificando as súas chamadas a un boicot ás eleccións parlamentarias desta semana, dicindo que xerará un conxunto de corruptos dispostos a aplicar as reformas radicais que consideran que o país precisa.

Inspiradas pola “primavera árabe” tiveron lugar manifestacións en toda a rexión, os activistas levan realizando protestas durante meses. As eleccións do venres son vistas como unha proba do compromiso asumido polo gobernante de Marrocos, o rei Mohamed, para achegar ao seu reino á democracia e ceder algúns dos seus poderes aos funcionarios electos.

O monarca apoia cambios constitucionais e chama ao voto desde hai 10 meses como parte dun plan do palacio para traer caras novas a un goberno asociado na mente de moitos marroquís coa corrupción.

Pero o sector pro-boicot, liderado polo Movemento do 20 de febreiro, di que o voto só promete máis do mesmo.

“Estamos pedindo un boicot porque a Constitución non é democrática e permite que … a corte real domine o poder militar, o executivo, o relixioso e as autoridades xudiciais”, dixo Najib Chawki, un activista do Movemento 20 de febreiro.

“O Ministerio do Interior continúa a controlar estas eleccións, o cal acepta o retorno dalgúns políticos infames pola súa implicación en fraudes e corrupción como candidatos”, comentan.

O movemento de protestas o domingo [20 de novembro, cando se cumpriron nove meses do inicio das manifestacións] en varias cidades de Marrocos, reuniu preto de 10.000 persoas no norte, na cidade de Tánxer, e algo menos en Casablanca e Rabat.

O boicot é improbable que faga “descarrilar” as eleccións. O Movemento 20 de febreiro e os seus aliados representan só un segmento da poboación. Mentres tanto, a maioría da poboación de Marrocos 32 millóns mantense desinteresada da política e conforme co rei.

A loita principal polos votos é entre islámicos moderados, que son leais ao palacio, e unha coalición en torno a un partido fundado por un amigo do rei.

Carreira para comparecer nas urnas

O risco para o palacio é que unha baixa participación nas urnas vai espertar dúbidas sobre a súa pretensión de traballar nun proceso cara á democracia e pode animar aos seus opositores a que piden unha reforma máis radical.

A esperanza de palacio é que mellore a participación oficial das últimas eleccións parlamentarias en 2007, nas que foi do 37 por cento, a menor da historia marroquí.

O rei exhortou os cidadáns marroquís para ir ás urnas.

“Unha alta mobilización nacional é esencial para afrontar o reto de garantir o éxito das eleccións, para que sexan libres, xustas e competitivas”, dixo o monarca nun discurso a comezos deste mes.

As autoridades tamén tomaron medidas máis duras para intentar acabar co impacto da campaña de boicot.

Varios activistas, sobre todo a partir do Movemento do 20F, foron detidos e interrogados pola policía pola distribución de folletos que piden un boicot.

A lei marroquí non prohibir explicitamente que se pida o boicot, e non  está claro o que leva a que estes activistas foran detidos.

A campaña de boicot organizada polo Movemento do 20 de febreiro foi organizada por Xustiza e Caridade, un grupo islámico que foi prohibido polo goberno.

“Cal é o propósito e para que serven estas eleccións? Son realmente un mecanismo para a devolución do poder?”, O grupo solicita nun comunicado. “Os contextos políticos, constitucionais e legais baleiran nas urnas de calquera esencia democrática,” engaden.

Dous pequenos partidos de esquerda, que entre eles suman un puñado de escanos nun parlamento de 325 asentos, tamén quedaron fóra das eleccións.

Fonte e máis información: Mamfakinch